Τορίνο, μια πόλη μέσα στη γλύκα (Ιστορίες των καφέ της Ευρώπης Μέρος Δεύτερο)

 

 

   Πολιτισμός, μια λέξη ομπρέλα που περιλαμβάνει πολλές και διαφορετικές φόρμες, ιδέες, δημιουργίες, συμπεριφορές, απόψεις, εικόνες. Δυστυχώς έχει περάσει και συνεχίζει να περνά από πολλά κύματα. Με τη σημερινή ιστορία θα ήθελα λίγο να γλυκάνουμε αυτή την εντύπωση της κακοποίησης. Να ταξιδέψουμε σε μια πόλη που ενώ έχει μεγάλη ιστορία, πλούτο, νοστίμια στη συνείδηση μας δεν είναι τόσο γνωστή. Μια πόλη που έχει παιδεία, πολιτισμό, ομορφιά, μουσική και πολύ γλυκιά γεύση. Ξεκινά το δεύτερο μέρος του οδοιπορικού μας στα ιστορικά καφέ της Ευρώπης

   Πολύς κόσμος δε γνωρίζει πως η σοκολάτα Gianduja δημιουργήθηκε στο Τορίνο περίπου το 1865 όταν ο Ναπολέων αποφάσισε να βάλει περιορισμούς στο εμπόριο της σοκολάτας. Οι ευρηματικοί σοκολατοποιοί του δουκάτου ανάμειξαν κακάο που είχε αρχίσει να γίνεται δυσεύρετο με φουντούκια που υπήρχαν άφθονα στην περιοχή και έτσι δημιουργήθηκε η σοκολάτα gianduja. Βέβαια η παρασκευή της σοκολάτας ξεκίνησε στην πόλη του Τορίνο ήδη από 16^ο αιώνα στην αρχή ως ρόφημα και στη συνέχεια ως συνοδευτικό μαζί με άλλες νοστιμιές, στην Αυλή του Δούκα. Στις αρχές του 19^ο αιώνα αρχίζουν οι εξαγωγές της πλάκας σοκολάτας προς τις άλλες χώρες της Ευρώπης.

     Μπαίνοντας στη Galleria Subalpina μια στοά γεμάτη καταστήματα, τοιχογραφίες με γυάλινη οροφή θα συναντήσουμε δεξιά το γνωστό καφέ Baratti&Milano. Εδώ θα δοκιμάσουμε σοκολάτα σε τρεις στρώσεις, πάστα φουντουκιού με συνοδεία καφέ. Ο καφές είναι φιλοσοφία με ολόκληρη ιεροτελεστία σε όλη την Ιταλία αλλά ειδικά στο Βορρά. Ο Αλέξανδρος Δουμάς μας προδιαθέτει για τα πιο όμορφα και νόστιμα πράγματα στο Τορίνο.

  Galleria Subalpina

 

Όπως ο κόσμος του 18^ου – 19^ου αιώνα περπατούσε στο κέντρο της πόλης, έκανε τα ψώνια του και μετά σταματούσε στο Caffe Mulassano για ξεκούραση και συζήτηση, έτσι και εμείς σήμερα θα κάνουμε μια στάση για καφέ και μια δοκιμή των τετράγωνων μικρών σάντουιτς που μπορούμε να τα βρούμε σε τριάντα διαφορετικές εκδοχές. Όλη η ατμόσφαιρα παραπέμπει σε μέρες του παρελθόντος γεμάτη από μυρωδιές, χρώματα, με πολλή κίνηση και έντονες κουβέντες από τους θαμώνες.

Caffe Mulassano, πηγή eatdrinkki.com

 Ο βασιλιάς της Σαβοϊας Ουμπέρτο αγαπούσε πολύ το Caffe Torino ένα μπαρ σε στυλ Αρ Νουβό με τραπέζια και μέσα στη Στοά αλλά και εκτός όταν το επέτρεπε ο καιρός. Το συγκεκριμένο καφέ αποτελεί ορόσημο για την πόλη και είναι σήμερα ένα από τα πιο τουριστικά.

Caffe Torino, πηγή caffestprici.eu

  Βρισκόμαστε στο 1822 μέσα στο «Βασιλικό Παλάτι» το Caffe San Carlo. Αγαπημένο στέκι δημοσιογράφων. Τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καταστρέφεται αλλά αναβιώνεται όλη η αίγλη στα 1963 όταν ξανακτίστηκε. Μέσα έχει έπιπλα με κόκκινο βελούδο, κολώνες, μαρμάρινα αγάλματα και πατώματα από μάρμαρο. Τους τοίχους τους στολίζουν τοιχογραφίες.

 1780, γεννιέται ένα καφέ που θα γίνει το στέκι πολλών διανοουμένων, μελών της αστικής τάξης, καλλιτεχνών. Είναι το Caffe Fiorio που ακόμα και σήμερα έχει το καλύτερο παγωτό Gianduja. Τι άλλο θα μπορούσε να έχει άλλωστε.

 

 

Caffe San Carlos, πηγή Alamy

 

 

 

Caffe Fiorio, πηγή flawless.life

 

Η περιήγησή μας σήμερα ήταν αρκετά βασισμένη στη γεύση. Ο πολιτισμός όμως περνά μέσα από τις γευστικές δοκιμές. Η εμπειρία είναι ολιστική. Ο τόπος, ο χρόνος, η μυρωδιά, τα χρώματα, η γεύση, η συναναστροφή. Σε μια εποχή που η εικόνα είναι περισσότερο δυνατή από ποτέ όλοι αυτοί οι χώροι κάνουν μια προσπάθεια να προκαλέσουν και τις υπόλοιπες αισθήσεις μας. Ο σκοπός είναι να ζήσουμε μέσα από την επίσκεψη των ιστορικών καφέ που συνεχίζουν να μοιράζονται ιστορίες, κομμάτια του παρελθόντος, απολαμβάνοντας το παρόν. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον το γεγονός που αντέχουν στο χρόνο και συνεχίζουν να προσκαλούν κόσμο στους κόλπους τους.

Η επόμενη στάση μας θα είναι η Φλωρεντία που πέρα από τα αριστουργήματα της Αναγέννησης έχει να μας προσφέρει αρκετά ιστορικά καφέ.  Σας υποσχέθηκα άλλωστε πως το οδοιπορικό μας θα είναι στην Ιταλία. Μέχρι τότε να είστε όλοι καλά.