Κάθε καφέ μια ιστορία (πρώτο μέρος)

 

  Εδώ και πολύ καιρό θέλω να γράψω μια ιστορία για τους χώρους που γίναν μάρτυρες μεγάλων καλλιτεχνικών συναντήσεων, συμφωνιών, ανταλλαγής απόψεων, δημιουργίας, συναισθηματικής καταστροφής και παρηγοριάς. Τα ιστορικά καφέ της Ευρώπης που από μόνα τους είναι μια ιστορία. Όσο και αν άλλαξε η ζωή ή εξελίχθηκαν οι συνθήκες αυτά παραμένουν σταθεροί μάρτυρες.

 Όσο προχωρούσε η έρευνα, ο δρόμος γινόταν όλο και πιο γοητευτικός αλλά και πιο δύσκολος. Πολλά τα μέρη, οι πόλεις, ο όγκος της πληροφορίας. Μέχρι και Σύνδεσμο Ιστορικών Καφέ της Ευρώπης ανακάλυψα. Το πλήθος πραγματικά μεγάλο σε τι να αναφερθείς και σε τι όχι.  Έτσι αποφάσισα να τα χωρίσω σε αστικά καφέ που βρίσκονται παντού στις πόλεις κρατώντας ενδεικτικές αναφορές και στα καφέ των Μουσείων. Ιστορικοί τόποι που γεμίζουν από Πολιτισμό και σου μεταλαμπαδεύουν χωρίς ιδιαίτερο κόπο τη Χάριν και την Ομορφιά.

 Το ταξίδι μας δεν θα μπορούσε να μην έχει αφετηρία το Παρίσι. Μια πόλη που αγκάλιασε πολλούς μεγάλους καλλιτέχνες στους κόλπους της, εδώ γεννήθηκαν ρεύματα, διαμορφώθηκαν χαρακτήρες, μεταλαμπαδεύτηκε γνώση, ανακαλύφθηκαν υλικά, ναυάγησαν ή μεγαλούργησαν ζωές.

 Βρισκόμαστε στα 1812. Ανοίγει τις πόρτες του το καφέ “Les Deux Magots”. Το όνομα προήλθε από δύο αγάλματα που παραμένουν έως σήμερα μάρτυρες ιστοριών. Επεκτείνεται το 1873. Θαμώνες του καταστήματος ο Ρεμπώ, ο Μαλαρμέ,  ο Βερλέν, ρομαντικοί λογοτέχνες ανταλλάσσουν απόψεις, θεωρίες, παίρνουν έμπνευση, διαφωνούν, συνθλίβονται. Ο Ρομαντισμός ως ρεύμα αυτό ακριβώς έχει το μάταιο και τη σύνθλιψη. Το 1933 δημιουργείται το βραβείο Prix les Deux Magots που απονέμεται σε ανθρώπους που υπηρετούν τη λογοτεχνία. Μέχρι σήμερα συνεχίζει να είναι από τα πιο παλιά καφέ του Παρισιού. Αν το επισκεφτείτε θα συναντήσετε τον κόσμο των γραμμάτων, των τεχνών, της μόδας, της πολιτικής.

  

Les Deux Magots Paris Πηγή: Wikipedia

 

  Το 1686 ανοίγει το Café Procope ένας Σικελός σεφ που άκουγε στο όνομα Procopio Cuto. Το καφέ πήρε το όνομά του όχι από τον ιδιοκτήτη του αλλά από το βυζαντινό ιστορικό Προκόπιο που ήταν ο αγαπημένος του Σεφ. Γρήγορα γίνεται μέρος συνάντησης πολύ σημαντικών προσωπικοτήτων, η κουζίνα του θωρείται από τους γάλλους ευγενείς εξόχως εξωτική και η πελατεία του Cuto είναι η Μαρία Αντουανέτα, ο Μέγας Ναπολέων, ο πρόεδρος της Αμερικής Τζέφερσον, οι πρωτεργάτες του Γαλλικού Διαφωτισμού. Σήμερα θα δούμε τους αυθεντικούς πολυελαίους του 18^ου αιώνα και ένα από τα αξιοθέατα που σώζεται είναι το τραπέζι που προτιμούσε ο Βολταίρος.  Η ατμόσφαιρα μας παραπέμπει σε εκείνη την εποχή.

Πηγή: Wikipedia Café Procope Paris  

 

Το σημερινό ταξίδι στο Παρίσι θα το κλείσει το Café de Flore. Στο Σαν-Ζερμαίν ιδρύεται γύρω στα 1880 ένα καφέ που πήρε το όνομά του από τη θεά των Ρωμαίων για τα λουλούδια και τη βλάστηση. Γρήγορα γίνεται τόπος συνάντησης ανθρώπων που υπηρετούν την Τέχνη. Στα τραπέζια του γράφτηκαν βιβλία, ανταλλάχθηκαν απόψεις. Με την έλευση του Αρ Ντεκό του καφέ αποκτά ακόμα μεγαλύτερη αίγλη. Αν ανατρέξουμε σε αυτά τα χρόνια θα μπορούσαμε να συναντήσουμε τον Πικάσο, το Μοντιλιάνι, τον Απολλιναίρ, το Ματίς, τον Μπράκ, τον Σάτρ, τον Μπρετόν, τους ζωγράφους του Σουρεαλισμού. Είναι τόσος ο πνευματικός οίστρος που γράφονται αριστουργήματα ή δημιουργούνται προσχέδια στις χαρτοπετσέτες. Το προτιμούν σταδιακά μεγαλοεπιχειρηματίες. Γίνεται ο τόπος που συνυπάρχουν αρμονικά το χρήμα με την Τέχνη και ίσως θα μπορούσε να εικάσει κανείς πως έτσι κλείνονταν και δουλειές. Το 1994 θεσπίζεται το λογοτεχνικό βραβείο Ρrix de Flore.

Πηγή: paris.cityxee.com

 

 Στο Παρίσι σίγουρα υπάρχουν άπειρα διαμαντάκια, γεμάτα ιστορίες. Δυστυχώς δεν είναι εφικτό να τα συμπεριλάβουμε όλα εδώ. Έγινε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί η συνθήκη που θα εξάψει τη φαντασία και θα μας δώσει το κίνητρο της περαιτέρω αναζήτησης ίσως και επίσκεψης.

Η επόμενη ιστορία θα μας ταξιδέψει στην Ιταλία. Ως τότε να είστε όλοι καλά.